Nomenklatura neorganskih jedinjenja

Još od antičkog doba pojedina jedinjenja i elementi imali su svoje oznake. U periodu alhemije oznake su bile tajne i razlikovale su se od alhemičara do alhemičara. Da bi pravi razvoj hemije počeo potrebno je bilo utvrditi hemijsku nomenklaturu, jedinstvenu za sve delove sveta i za svakog naučnika.

Bercelzijus (Jens Jakob, 1779-1848) je uzimao za simbole elemenata početna slova njihovih latinskih naziva. Dalton je u načelu prihvatio njegovu nomenklaturu. Pravila nomenklature su sledeća:

• prvo slovo naziva elementa odgovra početnom slovu latinkog naziva i uvek je veliko,
• drugo (ili treće) slovo uzimaju se iz ostatka latinskog imena elementa i mala su.

Za pisanje formula jedinjenja koriste se simboli elemenata.

Nomenkletura neorganskih jedinjenja

Neorganska jedinjenja dobijaju ime tako sto posle imena katjona (ili pozitivnog dela molekula) dolazi ime anjona (ili negativnijeg dela molekula). Tako ime jedinjenja čija je formula (NH₄)₂SO₄ čitamo kao "amonijum-sulfat" (NH₄⁺, amonijum katjon i SO₄^2- sulfatni anjon). Neorganske kiseline bez kiseonika se imenuju tako što se prvo kaže ime elementa čiji je hidrid kiselina.

Neorganske kiseline sa kiseonikom  dobijaju imena po elementu čiji je oksid njihov anhidrid. Obično najstabilnija kiselina dobija ime sa nastavkom -na (HClO₃, hlor-na). Ako postoji druga kiselina ona dobija nastavak -asta (HClO₂, hlor-asta). Neki elementi imaju kiseline sa manje ili više atoma kiseonika od te dve i one dobijeju nazive pomoću nastavaka prefiksa per- ili hipo- i imena kiseline koja ime je najbliža (HClO, per-hlorasta ili HClO₄ hipo-hlorna).

Kod jonskih jedinjenja katjonski deo uvek dolazi pre anjonskog. Kod kovalentnih jedinjenja elektropozitivniji deo dolazi obično pre elektronegativnijeg. Izuzeci su neki hidridi (CH₄, NH₃, PH₃).

IUPAC

IUPAC kraćenica od International Union for Pure and Applied Chemistry ("Internacionalna unija za čistu i primenjenu hemiju"). To je organizacija osnovana u Ženevi 1892. sa ciljem da stvori jedinstven sistev naziva organskih jedinjenja ("IUPAC nomenklatura").

Neka jedinjenja zadržala su svoje stare ustaljene nazive, iako imaju odgovarajuće nomenklaturne. Drugim jedinjenjima priznata je njihvoa stara nomenklatura, jer bi davanje imena po konvenciji bilo vrlo teško i nepraktično (alkaloidi).